Η λυπηρή είδηση έφτασε από την μητέρα του μικρού μας Ηλία, Σουζάνα που δεν άφησε ούτε στιγμή από κοντά της τον μικρό πρίγκιπα. Τον Ηλία μας. Τον δικό μας Ηλία. Σήμερα Τετάρτη η τραγική αυτή είδηση κάνει εκατοντάδες φίλους της οικογένειας και του μικρού μας φίλου να δακρύζουν.
Ο μικρός Ηλίας από την ώρα που γεννήθηκε είχε προβλήματα υγείας που άλλο παιδάκι δεν θα μπορούσε να αντιμετωπίσει. Ο μικρός Ηλίας μας όμως το πάλεψε σαν παλικάρι μέχρι το τέλος.
Στην ζωή ήρθε τελικά για να δώσει το μήνυμά του. Την ελπίδα για την ζωή. Την ελπίδα το να πολεμάς κάθε στιγμή στέλνοντας δύναμη σε όλους αυτούς που το έχουν ανάγκη.
Με την παρουσία του έδινε χαρά σε όλους όσους τον γνώρισαν και έμαθαν την ιστορία του.
Έτσι και εγώ. Έμαθα την ιστορία του μικρού μας Ηλία από τον θείο του και προσωπικό μου φίλο Τζίμη Αλεξάνδρου το 2011. Όταν μου διηγήθηκε την ιστορία του και τον Γολγοθά που ανέβαινε καθημερινά ο ίδιος ο Ηλίας και η οικογένεια του έκανα αυτό που μου έταξε η συνείδηση μου.
Με όποια μέσα διάθετα προσπάθησα να αναδείξω το θέμα εκεί που θα μπορούσε να λάβει βοήθεια.
Η πορεία προς το αύριο και η ελπίδα για ζωή έκανε να κινητοποιηθούν και να βοηθήσουν εκατοντάδες φίλοι της οικογένειας και όχι μόνο.
Άνθρωποι που έμαθαν την ιστορία του μικρού μας Ηλία και θέλησαν ο καθένας με τον δικό του τρόπο να βοηθήσει.
Φτάνοντας στο σήμερα μετά από μια σειρά σκληρών επεμβάσεων ο μικρός μας Ηλίας βρέθηκε στο εξωτερικό και στα χέρια του παιδο-χειρούργου κ. Αυξέντιου Καλαγκού ο οποίος έκανε τα αδύνατα δυνατά για να μπορέσει να θέσει σε νέα βάση την ζωή του μικρού μας Ηλία.
Όμως ο Θεός είχε άλλη άποψη. Τον ήθελε κοντά του λες και η αποστολή του μικρού μας Ηλία στην ζωή ολοκληρώθηκε. Έστειλε το μήνυμά του και «έφυγε» για να βρεθεί εκεί στην αγκαλιά των αγγέλων. Εκεί που ανήκει. Μαζί με τους αγγέλους…!!
Ένα πρωινό περπατώντας στην Σπάρτη βρέθηκα τυχαία στο δρόμο με την μητέρα του μικρού μας Ηλία την Σουζάνα. Μου φωνάζει «Γιάννη τι κάνεις… έλα να σου γνωρίσω τον Ηλία.» Δεν είχαμε ποτέ γνωριστεί από κοντά αλλά τα λέγαμε συχνά από το facebook, εκεί που πολλοί έμαθαν την ιστορία του μικρού μας.
Κάτσαμε στην πλατεία της πόλης σε ένα γνωστό στέκι. Τον πήρα μια αγκαλιά και του είπα ψιθυριστά στο αυτί… «Μεγάλε έχεις βάλει τα γυαλιά σε όλους αυτούς που μιζεριάζουν με την καθημερινότητά τους. Είσαι δυνατός και όλα θα πάνε καλά.»
Γυρίζει με τα μεγάλα μάτια του όλος χαρά και μου λέει. « Σε ευχαριστώ πολύ Γιάννη»…
Η Σουζάνα μου λέει .. Κάτσε να σας βγάλω μια φωτογραφία…
Έτσι θέλω να θυμάμαι τον μικρό μας Ηλία…
Γελαστό και δυνατό. Ένα παιδί που έδειξε την δύναμη της θέλησης για την ζωή.
Καλό ταξίδι και εκεί που θα πάς όλοι θα έχουν μάθει την ιστορία σου και θα είναι υπερήφανοι για εσένα. Πού έζησες λίγο αλλά μας έδωσες τόσα μα τόσα πολλά.
Καλό ταξίδι μικρέ μου..!!
Στους αγαπημένους γονείς τα θερμά μου συλλυπητήρια…
Γιάννης Παυλάκος.
Η σελίδα του Μικρού μας Ηλία στο facebook.. (κλικ εδώ)
Ένα μικρό βιντεάκι από τους φίλους του…
httpvh://youtu.be/14bihO0kShM
