Με ξύπνησαν στις 7, για να μου πουν ότι σε σκότωσαν. Το θεώρησα ηλίθιο αστείο και προσπάθησα να ξανακοιμηθώ. Μου ήλθε όμως, στο μυαλό, το πρόσωπό σου και η συνάντησή μας πριν λίγο καιρό… Αυτή η μανία σου να μου απευθύνεσαι πάντα, στον πληθυντικό…(Σπάνιο πράγμα, κάποιοςνα σέβεται, όχι το πρόσωπο, αλλά τουλάχιστον την εμπειρία του… Continue reading Το αντίο της Σεμίνας Διγενή στον Σωκράτη Γκιόλια…